üçnoktanınsonsuzluğunda

2009-08-24T20:09:00.000-07:00

şu anda benim penceremde gün doğuyor.. büyük ihtimalle çoğunuz bunun farkında bile değilsiniz.. ve ben az önce eski yazılarımı okudum bu blogda yazdığım.. ve farkettim ki ben o zamanlar ufacık bir çocukmuşum.. üzülürmüşüm, sevinirmişim, hayallere bile kapılmışım zaman zaman.. kimi zaman kendimi çok üstün görmüşüm kimi zaman yerin dibine sokmuşum kendimi.. ama çocukmuşum işte.. altı yaşında dünyayı ilk defa anlamaya başlayan ve herkesten daha iyi anladığını sanan bir çocuk.. birkaç sene sonra da bu yazılarım için aynı şeyleri söyleyeceğim büyük ihtimalle.. peki merak ediyorum.. ne oldu da ben büyüdüm.. ne oldu da siz de büyüdünüz.. ne zaman vazgeçtik biz herşeyimizden.. bütün hayallerimizden, üzüntülerimizden.. evcilik oynanmışız yıllarca sevgili demişiz oyun arkadaşlarımıza beraber büyümüşüz zamanında çok üzülmüşüz.. ne oldu da geçti o dönemler.. ne oldu da ayrılıkların acısı kısalır oldu, sevgiler eski gücünü yitirdi, en yakın arkadaşımız güvensizlik oldu.. ne oldu gerçekten bu süre içinde.. birisi cevap versin.. neden bıraktık biz tüm saflığımızı ve cin olup adam çarptık, çoğu zaman çarpıldık..

ne zaman büyüdük bilen var mı.. salaş giyinmeyi bırakıp düzgün giyinmeye başladık, saçlarımızı kestik ya da düzgün bir şekilde uzattık.. bayanlar saçlarını boyadı, makyajları değişti.. bir sene öncesine kadar kullandığımız kelimeleri bile kullanmaz olduk.. kendi çocukluğumzdan utandık da mı büyüdük yoksa.. saflığımız bize itici mi geldi.. niye büyüdük ki.. yaş alsaydık sadece bir iki tane daha maksat kalabalık gözüksün hayatımız.. ama büyümek.. herkes zaman zaman takar kafayı bu büyüme mevzusuna.. ben de onlardan birisiyim..

ama gerçekten merak ediyorum.. gerçekten utandık mı biz çocukluklarımızdan ve o yüzden mi terkettik o günlerimizi..

2009-08-24T19:50:00.000-07:00

*Tespit : Çaresizce saçmaladığınızda yazı yazmayı denemeyin.. yazamıyorsunuz..
*Tespit : Yukarıda yazmayı başaramadığım gibi şimdi de başaramıyorum ama işte yukarıda bundan bahsediyordum..

*Neden : aslında çok saçma gelişiyor herşey.. kim olduğunu bile bilmiyorum ne olduğunu ya da nasıl olduğunu da hiçbir bilgim yok hayatla ilgili.. ama merak ediyorum fakat merakımı gideremiyorum gideremedikçe yazım kurallarını unutuyorum yazamıyorum duygularım düşüncelerim ve diğer sahip olduğumu sandığım ne varsa birbiri üstüne binip kafamın içinde fazlaca sesli bir şekilde deve güreşi oynuyor ve bana sulu şakalar yapıyorlar.. bense uykusuzluğun ve bilmezliğin ortasında ne yaptığımı da bilmeksizin hatta ve hatta doğru yazıp yazmadığımı bile bilmeksizin klavyeyi hırpalıyorum.. ve tabi tek hırpaladığım şey bu klavye değil büyük ihtimalle sizin de zihinlerinizi biraz olsun hırpalıyorumdur.. yazan bile yazdığı şeyi anlamıyorsa okur ne yapsın.. imam + cemaat = delilik.. yapacak birşey yok arkadaşlar özür dilerim.. yakında kendime gelirim heralde....

2009-06-27T15:36:00.000-07:00

başka birşey yazmaya başlamıştım ama o yazıdan iş çıkmayacağını farkettim değiştirdim.. şimdi siz asla bilemeyeceksiniz ne yazmayı düşündüğümü..

neyse..

bir soru var aklımda.. kaç zamandır dönüp duruyor.. onun arkasında dönüp duran da bir cevap var.. ama ikisi birbiriyle ilintili mi ya da uzaktan akraba mı bilemiyorum..
ama şunu biliyorum.. bu soru güzel bir soru..

"ne skime geldik aga biz buralara.?"

ardından gezen cevap ise diyor ki kendi kendine..

"niye gelmeyelim ki.. o eski zamanlarda hepimiz daha ufacık tefecik içi dolu protoncukken, kimilerimiz nötroncuk olduğunda o kadar önyargılıydık ki.. herşey ile ilgili kesin ve değişmez çizgilerimiz vardı.. e n'oldu sonra.. Dünyaya düştük.. birileri GB-2058874'e düştü başla birileri Nr-544885'e ve başka birileri de McDonald's'a düştü.. Ve birşeyi gördük.. Görmeye başladık.. Daha farkında değiliz.. Veya çoktan gördük ve hazmettik.. Biz yapmayız dediğimiz şeyleri yapmak için buraya geldik.. Kendimizi değiştirmek ve herşey olabilmek için buraya geldik.. Herşey olabilmek için.. Neden takılıyoruz ki dogmalarımıza.. Bu kadar sabit fikirli olabilme hakkını kim veriyor ki bize.. Herşeyi yapabilecek gücümüzün olduğundan hep bahsediyoruz ama hala inatla kalkıp "ben hayatta bunu/şunu/onu/ötekini/berikini yapmam kimse de bana yaptıramaz diyoruz.." ama işte olayımız bu.. Yapmam dediklerimizi yapmaya başladığımızda gerçekten inanılmaz deneyimlerle karşılaşıyoruz.. Gerçekten özgün ve özel şeyleri denemeye başlıyoruz.. O zaman her zamankinden daha da ilginç şeyler oluyor hayatta.."

İşte bu sorum/cevabım..

ilintili olsa da olmasa da bu ikisi, seviyorum şerefsizleri..

hadi umarım bi halta yarar yazdıklarım..

Tehlikenin Farkında mısınız?

2009-06-20T16:58:00.000-07:00

burada şimdiye kadar böyle şeyler yazmadım sanırım.. uzun zamandır yazmıyordum zaten buraya.. neyse konuyu dağıtmadan yazayım madem

Tehlikenin farkında mıyız?

Biz çocuktuk, ufak tefektik TRT diye bir kanal vardı ama RTE diye bir tehdit yoktu hayatımızda..
Bu kanal çoğaldı birdi iki oldu, ikiydi üç derken çoğaldıkça çoğaldı.. Sonunda isimler koymaya başlandı sayılar zorlayınca..
Peki hatırlıyor muyuz GAP'ı ? Güneydoğu Anadolu Projesi miydi neydi.. Bunun TRT'si bile vardı.. Hani o hiç izlemediğimiz kanal.. TRT 4'le dönüşümlüydü galiba..
TRT İnt vardı.. Yurtdışındaki soydaşlarımıza yayın yapan kanaldı..

Peki buraya kadar herşey güzel.. TRT 6 açıldı.. ama biz buna TRT "altı" demedik TRT "şeş" dedik.. Çok güzel.. böyle bir hak verilmesi.. TRT'nin Türkiye'nin tüm renklerini içinde barındırması gerekir.. Muhteşem bir hamleydi.. Kızıldı, bağırıldı, sinirlenenler oldu buna.. Diziler tekrar seslendirildi, özel programlar da hazırlandı.. Peki ben ne diye böyle bir yazı yazmaya kalkıştım..

Çünkü..

"TRT 6"dan sonra TRT AVAZ açıldı.. O da güzel.. herşey güzel ama

Neden TRT Türk var ayrıca??

Ne demektir bu TRT Türk.. Ne oldu "Ne mutlu Türküm Diyene" sözüne? Bu ırkla alakalı değildi benim bildiğim kadarıyla.. Bu al bayrağın altında yaşayan bütün insanları kapsayan bir sözdü..
Biz kimiz ki bu insanları birbirinden ayırıyoruz.. Türk/Kürt/Çerkez neden apayrı yerlere konuluyor.. TRT neden bölüyor insanları?

Farkında mısınız tehlikenin?? Bölüyorlar bizi inceden ve sezdirmeden.. Darbeyle değil.. Soykırımla değil..

Kitle imha silahı olarak da adlandırılan TV ile.. Düşüncelerimizi ayırıyorlar.. Farkları belirginleştiriyorlar.. Kimseye hak tanımak, anadilde yayın falan değil bunlar.. Bu düpedüz medyatik bölücülük girişimi.. MBG diyelim buna..

Ben çocukluğumdaki TRT'yi istiyorum.. O zamanlar bizi bölmek istemiyordu o kanal.. Bizi birleştiriyordu.. Çünkü o zaman Türk/Kürt/Çerkez hep beraber o spikerlerin konuşmasıyla dalga geçiyorduk.. Tek bir dil, Tek bir kanal, Tek bir millet, Tek bir eğlence anlayışıyla.. O zamanlar biz daha bütündük... O zamanlar birdik...

Ne oldu da unuttu insanlar Kürt bakkallarıyla yaptıkları muhabbetleri.. Ne oldu da unuttu bu insanlar unuttu yolda kaldıklarında onları evlerine bırakan Çerkez komşularını.. Ne oldu da farklı olmak istedi insanlar..

Ey ahali! Farkında ol Tehlikenin..

Ey ahali! Sen birsin o insanlarla..

Ey ahali! Bütün renkleriyle içiçesin sen bu toplumun..

EY AHALİ! Köklerini hatırla.. Bütün olduğunu hatırla.. Hepimizin kanı vardır bu topraklarda..

Lütfen.. Farkında olun tehlikenin.. En azından zihinlerinizde direnin.. Ve direnmesine yardımcı olun diğer insanların..

2008-09-04T04:23:00.000-07:00

* tam bir film izlemek için kanalı çevirdiğinizde eğer reklamlar başlıyorsa..
*normalde istemediğiniz halde bir anda canınız süt çekerse ve marketler o anda kapalıysa
*internetiniz durduk yere bağlantı sorunları veriyorsa

dikkat edin.. hayatınız kötü gidiyor olabilir..

çözüm: kendinize güzel, nezih bir mağara bulun ve bu saçmalıklar bir son bulana kadar güzelce uyuyun.. eğer bazı canlılar kış uykusuna yatabiliyorsa, biz insanlar haydi haydi kış uykusuna yatabiliriz.. en azından sıkıntılar son bulana kadar...

***

2008-08-22T14:03:00.000-07:00

günlerden bir akşamüstüydü,
telefonların çalmadığı,
kimsenin kimseyi tanımadığı
bir sabaha doğru yol aldı akşamüstü
üstündeki tüm ağırlıkla beraber
beraberliğini bitirdi ayla
buluştu karanlık gün ışığıyla
son çaresiydi
bir meltemin kollarında
sonlanması gecenin

Hayali

2007-10-10T10:26:00.000-07:00

ben Hayali'yim
kendi gösterisini yöneten
ve kendisini gizleyen
kimi zaman gölge misali görünen
ama asla selam vermeyen...
ben olmak istediğim insanın
olmak istemediği
hayaliyim...

?!?!

2007-10-07T10:05:00.000-07:00

ha bu arada. diyecek olursanız ki "kardeşim, kimse okumuyor yazılarını neden durmadan yazıyorsun, bize ne senin özel hayatından, karalamalarından, saçmalıklarından?" haklısınız derim.. ama önce birilerinin bu yargıya varması için okuması gerek.. kimse okumuyorsa yalnız sayılırım.. bu durumda istediğim gibi yazabilirim.. ben bunu biraz daha düşüneyim iyisi mi...

sıva çatlağı

2007-10-07T09:59:00.000-07:00

eveeet efendim.. hayat sürekli değişiyor ya hani.. hah! tam da konumuz bunun üzerine.. Birkaç blog önce hayatımda birinin olduğundan bahsetmiştim.. nitekim artık yok.. makul ve hatta mantıklı sebeplerden dolayı bağımızın türünü değiştirmeye karar verdik.. Fakat şöyle birşey var.. artık ben bu ilişki işlerinden pek bi' sıkıldım.. adam gibi doğru düzgün gerçekten kusursuz bir ilişkinin olduğu konusundaki asla yıkılmayacağını düşündüğüm fikrim yavaş yavaş sallanmaya başladı.. hatta dikkatli bakılırsa düşüncelerim arasındaki sıva çatlakları hemen göze batacaktır.. Sürekli arayış içinde ya da beklenti içinde vs. olmaktan sıkıldım.. derdim tasam güzel bir ilişkim olsun.. Ama du' bakalım, zaman neler gösterir.. ne demişler arayan mevlasını da bulur belasını da...

?

2007-09-30T17:27:00.000-07:00

merak ediyorum..
soru işareti [ ? ] Azrail'in orağına mı benziyor?
yoksa bana mı öyle geldi...

2007-09-30T17:25:00.000-07:00

(24 Ağustos 2007de yazılmıştır)

Gözyaşı kutsaldır!
Bakarsın o kadar çok insan ağlar ki
Hidrolojik döngüye yardımı dokunur..
kim bilir...

deniz

2007-09-30T17:23:00.000-07:00

(24 ağustos 2007de yazılmıştır)

Üç noktayı kullana kullana
kayboldum sonsuzluğunda
Kendimi aramayı bıraktım
Sevginin bulmasına çabaladım
Elime geçen
İki damla deniz suyuydu...

ruh

2007-09-30T17:20:00.000-07:00

Gözyaşları ruhumuzun birer parçasıdır.

Ne kadar ağlarsa insan o kadar kaybeder Ruhundan,
Ne kadar ağlarsa insan o kadar uzaklaşır mutluluktan ve ağlamaktan.. Çünkü her damlada biraz daha sertleşir, biraz daha katılaşır ve biraz daha ruhsuzlaşır..
Gün gelir ağlamayı bırakır..
Çünkü artık harcayacak bir ruhu kalmamıştır...

komplo teorileri 1

2007-09-30T16:55:00.000-07:00

Geçen gün bir tv programında bir internet sitesinden bahsedildi.. Site şöyle işliyormuş; insanlar cep telefonlarıyla an be an ne yaptıklarını siteye yazıp yolluyorlarmış. Öyle ki kimi zaman yemek yedikleri mekanları ve yediklerini kimi zaman da ev hallerini bildiriyorlarmış.. Şimdi işin komplo teorisi kısmına geçelim..
Birçoğumuz "1984" adlı kitabı okumuştur. Şimdi bu distopiaya göre biz kontrol altında, her hareketimiz an be an gözetim altında olacak ve biz yüce iradenin dışında hareket edemeyeceğiz. ama aynı zamanda bundan da şikayet etmeyeceğiz. Alın size bunun bir varyasyonu. İnsanlar kendi rızalarıyla ne yaptıklarını ne ettiklerini an be an bir siteye bildiriyor. Nerede olduklarını yanlarında kimlerin olduğunu vs.. buradan elde edilebilecek bilginin ne kadar güçlü olabileceğini düşünsenize. Bu uygulama gelecekte farklı yollara çekilip öyle kullanılabilir. Ve ayrıca yasal. sonuçta kimse, kimsenin özel hayatına müdahale etmiyor herkes kendi isteğiyle bu bilgiyi paylaşıyor..

Aman dikkat! "Big Brother Is Watching Us!"

tanıdım, mutluyum...

2007-09-30T09:14:00.000-07:00

29 eylül 2007 tarihinde, neredeyse yaz akşamı gibi gözüken bir sonbahar gecesinde yoğun bir duman tabakasının altında, loş bir ışığın yanında oturmuş keyifle müzik dinleyip, yeri geldiğinde eşlik ettiğimiz bir sırada kapıdan içeriye birisi girdi.. Adam 60 yaşlarında gri bol bir kısa kollu gömlek ve aynı bollukta ve bozulmuş klasiklikte kahverengi bir pantolon giymişti. Ayağında süet kahverengi ayakkabıları neredeyse tertemizdi. Sırtındaki çantası kıyafetleriyle tezat oluşturacak şekilde moderndi.. Adamın kıyafetlerinin temizliği, düzgünlüğü ve yüzünün temizliği onun sokak halkından olmadığının göstergesiydi. Bu arada belirtmeyi unuttum ancak bu adam bir zenciydi. Sağ koluna takmış olduğu altın stres bileziği çok güzel bir kontrast oluşturmaktaydı. Adam içeri girdiği anda herkesin yüzünde bir gülümseme belirdi. Ortamın enerjisi bir anda yükseldi.. Onunla beraber insanlar dans etmeye, onunla beraber coşmaya başladılar. Sahnede müziği yapanlar da onun enerjisinden faydalandılar..

Bir süre bu çok keyifliydi. Fakat benim kuşkuculuğumdan kaynaklanıyor olacak ben adamın aslında insanların gördüğü kadar iyi olmadığını düşünmeye başladım.. Adamın aslında gayet kötü niyetli birisi olduğunu ancak sadece aldığı uyuşturucunun etkisi olarak o kadar güleç olduğunu düşünmekteydim.. Ve bir anda göründü ki adam aslında çevrede olan dişilere uzaktan da olsa sarkmaya, ortamın sahibiymiş gibi davranmaya başladı...

Belki ben sadece adamı yanlış yargılıyorum, belki gerçekten kötü bir adamdı.. Bilemiyorum... her iki şekilde de görülmeye değer bi adamdı.. kesinlikle onun var olduğunu bilmek güzel birşey.. ister iyi ister kötü olsun...

Saygılarımla

2007-09-29T07:54:00.000-07:00

evet, bugün yazı üstüne yazı yazasım var.. neden olduğuna dair bir fikrim yok.. sanırım işimin ve dahi gücümün olmayışından kaynaklı.. biraz olan bitenden bahsedeyim hayatımda, akabinde açılırım zaten ve olur olmaz yerlerde ahkam kesmeye başlarım.. elden bırakamadığım bir kendini beğenmişlik var sanki yazılarımda ama hayırlısı..

Efendim.. Artık kalem kabul edilebilecek bir evde yalnız değilim.. Bir iç savaş sonucu yoldaşımla ayrılığa düşmüştüm ve akabinde kalede kalan ben olmuştum.. Ne kadar zor gözükse de aslında bir kalenin tek adamı olmak aslında kolay bir olaydır.. Ancak dış güçlerin baskısı bir yerden sonra zor gelmeye başladı ve bir yoldaş alındı kaleme.. artık kalemiz oldu burası.. gerek ejderhalardan gerek mali krizlerden korunabileceğimiz ve birbirimize destek olabileceğimiz bu zamanlarda bir yer haline geldi.. hatta öyle ki artık dolabımız bile boş değil.. inanmazsınız meyve bile var.. enteresan.. üstelik bulaşık bile birikmiyor.. keyifli bir dönemin kapı eşiğindeyim sanırım.. her ne kadar geçmişin hayaletleri tepemde, yanımda yöremde bulunuyorsa da ben artık daha güçlüyüm, ki bu başka bir paragraf konusudur. devam edecek olanlar yerlerinden ayrılmasın diğer yolcular bagaj fişleriyle beraber hazır olsunlar.

Evet.. Hayatımda artık yeni birisi var.. nedir ne değildir ne olacak ne gibi "pembe-dizisel" süprizlerle karşılaşılacak bilemiyorum.. bakarsınız "iki lop" misali kalırım ortalarda ya da bakarsınız alır başını gider ilişki.. ama şimdilik beni ilgilendiren tek şey keyif almak...

Devam edersek arkadaşlar "babam" enteresan bir şekilde benimle ilgilenmekte bu aralar.. ilerleyen yazılarımda, mümkünse sarhoş olduğum yazılarımda, size babamla olan geçmişimi anlatırım..

Yani bayanlar baylar bu kadar yazıyı okudunuz işin özü şu: artık hayatım daha iyi bir hal alıyor... Ama orada yazmayan birşey var.. hayatımda birşeyler eksik ve ben bunu bulamıyorum.. belki internette bile yer değiştirmemin sebebi budur..

Saygılarımla

biraz özür dilerce

2007-09-29T07:48:00.000-07:00

eski blogumdan yazılar getireceğim dedim ama okudum okudum buraya hangisini getirsem bilemedim. bir tane getirdim ordan o da zar zor.. çok isterseniz eğer (!) ben size adresi veririm siz gider yerinde inceleme yaparsınız... hem ortamın havasını soluyunca daha bi' başka olur o blog'un keyfi..

bu güzel birşey

2007-09-29T07:47:00.001-07:00

En çok vergi Ulaşımdan, Alkolden ve Sigaradan geliyor...

Ne güzel.. Demek ki insanlar hala gezmeyi seviyor ve insanlar hala hayattan keyif alma lükslerini ellerinden bırakmıyor...

Bu güzel birşey...

selam olsun

2007-09-29T07:37:00.000-07:00

yeni başlangıçların doğal olduğu şu günlerde, internet üzerinde olan adresimi de değiştirmem gerektiğini düşündüm ve yaptım.. yakın zamanda kolilenmiş, bantlanmış ve itinayla kenara konulmuş olan eski yazılarımın da bir kısmı buraya gelecekler... umarım okursunuz yazılarımı ve umarım cümbür cemaat eğleniriz yazıların sonunda.. inat edip yazılarımı sonuna kadar okuyacak kadar dayanıklı insanlara şimdiden teşekkür ederim ve tebriklerimi sunarım, çünkü kimi zaman ben bile yazılarımın tamamını okumakta güçlük çekiyor ve hatta sıkılıyorum.. umarım burada daha keyifli oluruz.. e haydin gayri vuralım gobeene gobeeenee hoppaaaa...